Mazowsze - portal turystyczny
Dostosuj
Zaloguj się Kontakt
ru

mazowsze.mrot.pl

Błąd
  • XML Parsing Error at 2:11. Error 4: not well-formed (invalid token)
Jesteś tutaj: Strona główna » Perły » Perełki » Szlaki Mazowsza » Mazowsze Jana Pawła II
niedziela, 23 listopada 2014
poniedziałek, 14 marca 2011 15:55

Mazowsze Jana Pawła II

Oceń ten artykuł
(1 Głosuj)

Przedstawiamy Państwu szlak papieski na Mazowszu. Tak, tak, nie tylko bowiem w Małopolsce, nie tylko w Krakowie, polskich Tatrach, Gorcach czy Bieszczadach pozostały ślady pobytu Biskupa Karola Wojtyły i Papieża Jana Pawła II. Proponujemy odwiedzić miejsca związane z Jego obecnością w Polsce Centralnej, a przy okazji poznać uroki i atrakcje naszej mazowieckiej krainy.

 

 

Na Mazowszu

Płock

Jan Paweł II gościł tu podczas czwartej pielgrzymki do Polski, w czerwcu roku 1991. Odprawił mszę św. przy ołtarzu polowym opodal stadionu „Wisły", modlił się z duchowieństwem i harcerzami w wiekowej katedrze, odwiedził więźniów w tutejszym zakładzie karnym, wreszcie odpoczywał i nocował w Domu Biskupim. Dziś pomnik Papieża zdobi skwer w pobliżu katedry, a pamiątkowe tablice przypominają o Jego obecności wśród nas.

Płock to jedno z najstarszych miast nie tylko Mazowsza, ale i Polski; nie bez przyczyny jego okolice zwane są „Mazowszem Starym". Obronne osiedle zbudowano na wysuniętym fragmencie skarpy stromo opadającej ku Wiśle – na dzisiejszym Tumskim Wzgórzu. Osadę otoczoną palisadą z zaostrzonych bali (czyli „płotem") nazwano Płockiem. W czasach Bolesława Chrobrego zbudowano pierwszą murowaną świątynię w kształcie rotundy, a sto lat później rozpoczęto wznoszenie okazałej romańskiej bazyliki. Przez blisko dziewięćset lat swej historii miała chwile wzlotów i upadków, ale nadal jest chlubą miasta, jej rozpoznawalnym symbolem.

W katedrze płockiej znajdziemy najcenniejsze zabytki przeszłości: renesansowe i barokowe nagrobki biskupów i wojewodów, wspaniałą malaturę, a przede wszystkim Kaplicę Królewską z czarnym sarkofagiem władców Polski oraz słynne brązowe Drzwi Płockie. Wprawdzie oryginał tego arcydzieła sztuki romańskiej znajduje się obecnie w Nowogrodzie Wielkim w Rosji, ale wierna kopia zdobiąca główne wejście daje nam możliwość poznania kunsztu mistrza Rinquinusa i możliwości fundatora – Biskupa Aleksandra z Malonne.

Z innych atrakcji koniecznie trzeba wspomnieć płockie muzea: Diecezjalne i Mazowieckie. To pierwsze mieści się w pobliżu katedry. Oprócz działu sakralnego są tu przebogate zbiory archeologiczne, numizmatyczne, ale największe zainteresowanie budzi skarbiec, gdzie między innym można zobaczyć naczynia liturgiczne fundowane przez księcia Konrada Mazowieckiego. Służyły one Janowi Pawłowi II podczas sprawowania mszy św. w Płocku.

Muzeum Mazowieckie słynie natomiast z najbogatszych zbiorów sztuki secesyjnej w kraju. Mieści się w zabytkowej kamienicy, co daje możliwość pokazania zbiorów w ich „naturalnym środowisku": w mieszczańskich salonach, jadalniach sypialniach, gabinetach. Obok powstał nowy budynek, gdzie na multimedialnej ekspozycji zapoznać się można z tysiącletnią historią grodu i miasta. Ozdobą wystawy jest ogromna makieta dawnego Płocka.

Nie zapominajmy o Sanktuarium Miłosierdzia Bożego – miejscu pierwszych objawień św. Faustyny Kowalskiej, neogotyckim zespole katedry i klasztoru mariawickiego, Starym Rynku z ratuszem.

Czerwińsk

Kardynał Wojtyła przybył do Czerwińska 12 września 1971 roku, aby przewodniczyć mszy św. w pierwszą rocznicę koronacji obrazu Matki Bożej zwanej Matką Mazowsza. Obraz ten, otoczony kultem wiernych, został uznany za cudowny w 1648 r.

Biskup Aleksander z Malonne osadził tu kanoników regularnych. Najistotniejszą częścią fundacji była kamienna bazylika konsekrowana w 1155 roku, która mimo wszystkich dziejowych burz dotrwała do naszych czasów, zachowując swą romańską sylwetkę. Za najcenniejszy element dekoracji wnętrza naukowcy uważają zespół malowideł ściennych z czasów budowy świątyni. Poza tym zachowały się freski z innych epok, od gotyku po barok.

Przy kościele powstały zabudowania klasztorne. Dzisiejsi gospodarze, salezjanie, prowadzą tu nowicjat. Młodzi ludzie po latach studiów wyjeżdżają na misje rozsiane po wszystkich kontynentach, a stamtąd nadsyłają pamiątki. I tak powstało pełne egzotyki Muzeum Misyjne.

Z Czerwińskiem związana jest historia budowy mostu łyżwowego i przemarszu po nim rycerstwa polskiego zmierzającego na wielką wojnę z Zakonem Krzyżackim. Zgodnie z tradycją z miejsca, gdzie dziś stoi figura Chrystusa, król Władysław Jagiełło pozdrawiał maszerujące wąwozem hufce. Otwiera się stąd widok na dolinę Wisły i Puszczę Kampinoską na drugim brzegu.

Niepokalanów

Odnotowano pięć wizyt Kardynała Wojtyły w Niepokalanowie. Większość z nich związana była z uczczeniem św. Maksymiliana Kolbego. Również wizyta papieska w czerwcu roku 1983 wiązała się z osobą świętego – kilka miesięcy wcześniej, w Rzymie, Papież dokonał jego kanonizacji, jednak ze względu na stan wojenny niewielu rodaków mogło wziąć udział w tamtej uroczystości. Teraz w Niepokalanowie, w obecności kilkuset tysięcy wiernych odprawił mszę dziękczynną. Po pobycie Jana Pawła II zostało sporo pamiątek, ale przede wszystkim Muzeum Papieskie z unikatowymi samochodami wykorzystywanymi przez dostojnego Gościa podczas pielgrzymek do Polski.

Zwiedzając Niepokalanów, wspominamy przede wszystkim św. Maksymiliana Kolbego. To on był założycielem franciszkańskiego klasztoru; zanim wyrosła modernistyczna świątynia z wieżą górującą nad okolicą, zakonnicy zbudowali drewniane baraczki z kaplicą i pomieszczeniami do spania. Ta pierwsza kaplica wciąż istnieje – można przy niej zobaczyć skromną, surową wręcz celę ojca Maksymiliana. O życiu i męczeńskiej śmierci, a także o historii kanonizacji świętego dowiemy się w muzeum jemu poświęconym.

Młodsi turyści z pewnością chętnie obejrzą Panoramę Tysiąclecia dziejów Polski przedstawioną w korowodzie historycznych postaci.

Szymanów

Tylko krótki epizod wiąże księdza Wojtyłę z Szymanowem, ale za to jest to jedna z najdawniejszych znanych Jego wizyt na Mazowszu. Zimą 1956 roku odwiedził szkołę dla dziewcząt prowadzoną przez siostry niepokalanki. Wizyta, której celem były rekolekcje dla wychowanek, trwała kilka dni, a zaczęła się od przygody: spóźniony kapłan dotarł do szkoły dopiero w środku nocy i nie mógł się dostać do wnętrza.

Dzisiejszy Szymanów to dość duża wieś z zabytkowym barokowym kościołem i neorenesansowym pałacem zbudowanym na przełomie XIX i XX wieku dla Lubomirskich. Po II wojnie światowej przeniesiono tu z Jazłowca Dom Generalny zgromadzenia. Razem z siostrami przyjechała do nowej siedziby figura Matki Bożej Jazłowieckiej wykonana z białego marmuru kararyjskiego przez Oskara Sosnowskiego. Ozdobiona koronami papieskimi jeszcze w Jazłowcu znajduje się dziś w nowo wzniesionym budynku, w którym jest też kaplica bł. Matki Darowskiej, założycielki zgromadzenia oraz niewielka izba pamięci 14. Pułku Ułanów Jazłowieckich.

Ożarów-Ołtarzew

Kardynał Wojtyła był uczestnikiem sympozjum zorganizowanego w Seminarium Duchownym Ojców Pallotynów w listopadzie 1975 roku. Wśród wielu teologów uczestniczących w tym spotkaniu obecny był również Prymas Stefan Wyszyński.

Seminarium w Ołtarzewie, ówczesnej wsi pod Ożarowem, powstało w 1927 roku, w budynkach dawnej szkoły rolniczej. Związany jest z nim bł. ks. Józef Jankowski, jeden ze 108 męczenników II wojny światowej wyniesionych na ołtarze przez Jana Pawła II.

Warto wybrać się do Ołtarzewa w okresie Wielkiego Postu; teatr seminaryjny wystawia wtedy Misterium Męki Pańskiej. Widowisko przyciąga rzesze wiernych i turystów.

Odwiedzając Ołtarzew, nie zapomnijmy o śródmieściu Ożarowa, gdzie znajduje się Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Największe wrażenie robi w porze nocnej: całą frontową ścianę wypełnia ogromny podświetlony witraż Chrystusa Miłosiernego. Przed kościołem stoi pomnik Jana Pawła II z dzieckiem na ręku.

Laski

Karol Wojtyła przebywał w Laskach co najmniej cztery razy; po raz pierwszy w roku 1957, jeszcze jako ksiądz, po raz ostatni w maju 1978 roku, na kilka miesięcy przed objęciem Stolicy Piotrowej. Powody wizyt były różne, od udziału w seminariach, po prywatne odwiedziny. A miejscem pobytu był zawsze Zakład dla Ociemniałych.

W latach dwudziestych XX wieku w dawnej ubogiej wiosce zaczęły powstawać początkowo drewniane, później murowane budynki. Stało się tak za przyczyną Matki Elżbiety Czackiej, która postanowiła zorganizować ośrodek dla ociemniałych. Z czasem okazało się, że zgromadzony tu zespół nauczycieli i kapłanów potrafił pomóc również ludziom widzącym, którym brakuje wiary, „niewidomym na duszy". Wspólnota duchownych i świeckich sprawdziła się w trudnych latach wojny i okupacji, kiedy działały tu szpitale polowe, ukrywano zbiegów, przerzucano ludzi i sprzęt z Warszawy do puszczy lub odwrotnie. Wojennym kapelanem w Laskach był ksiądz Stefan Wyszyński.

Koniecznie trzeba pójść na ukryty w lesie cmentarz, gdzie pod skromnymi krzyżami spoczywają zmarłe siostry, ale także osoby świeckie związane z Laskami, nierzadko zasłużone dla kultury polskiej, jak Jerzy Zawieyski, Marian Brandys czy Antoni Słonimski.

Przez Laski przebiegają liczne szlaki piesze i rowerowe umożliwiające wędrówkę, czy choćby spacer przez Puszczę Kampinoską, jeden z największych kompleksów leśnych w Polsce. Może uda się spotkać łosia?

Wrociszew

Kardynał Karol Wojtyła pojawił się w tej niewielkiej miejscowości w lutym 1970 roku, na pogrzebie Stanisława Wyszyńskiego, ojca Prymasa Tysiąclecia. Było to największe wydarzenie w historii Wrociszewa. W uroczystościach pogrzebowych wzięło udział dwudziestu biskupów, około siedemdziesięciu księży i tysiące wiernych, nie tylko z miejscowej parafii. Ludzie żegnali lubianego organistę, który przepracował w tutejszej parafii trzydzieści lat.

Mimo że Wrociszew liczy kilkaset lat, dopiero na przełomie XIX i XX wieku powstał tu murowany, neogotycki kościół pod wezwaniem św. Małgorzaty. Stoi na niewielkim wzniesieniu pośród ciągnących się kilometrami sadów. Najpiękniej tu wiosną, w porze kwitnienia drzew owocowych.

We wnętrzu zobaczyć można epitafium Stanisława Wyszyńskiego z motywem kościelnych organów oraz tablicę poświęconą Prymasowi Wyszyńskiemu.

Drogą pośród sadów można dojść do nieodległego cmentarza parafialnego, gdzie znajduje się grobowiec rodziny Wyszyńskich.

Lewiczyn

Kardynał Wojtyła przybył tu w sierpniu 1975 roku wraz z Prymasem Wyszyńskim, aby asystować przy koronacji cudownego obrazu Matki Bożej. W kronice parafialnej zobaczyć można wpis, jaki pozostał po tamtej uroczystości z podpisami jej głównych uczestników. Na plebanii są przechowywane również inne pamiątki związane z Janem Pawłem II.

„Lwi czyn" spełnili kiedyś dzielni wojowie polscy i na pamiątkę ich zwycięstwa wioskę nazwano Lewiczynem. Drewniany kościół stoi na wzgórzu usypanym podobno hełmami zwycięzców. Liczy sobie już ponad czterysta lat i wciąż przyciąga tłumy pielgrzymów, przede wszystkim z ziemi grójeckiej. Matka Boża Lewiczyńska jest bowiem patronką tej ziemi. Obraz namalowany na cyprysowej desce trafił do Lewiczyna w 1604 r., nieznana jest data jego powstania.

Na placu przed wzgórzem ukazuje się pomnik Papieża-Pielgrzyma podążającego dróżką z kostki granitowej w stronę kościoła.

Stara Błotnica

Błotnista okolica przyczyniła się zapewne do powstania nazwy wsi. Obfity deszcz, jaki spadł w przeddzień uroczystości koronacyjnych w sierpniu 1977 r., spowodował, że niektórzy uczestnicy stali po kostki w błocie. Ich niezadowolenie, czy może raczej rozczarowanie, potęgował fakt, że zamiast oczekiwanego Prymasa Wyszyńskiego ceremonię poprowadził mało tu znany Metropolita Krakowski Karol Wojtyła. Ujął jednak wszystkich sposobem bycia, ciepłym słowem i nawiązaniem w homilii do wydarzeń w Radomiu z czerwca poprzedniego roku, kiedy to uczestnicy robotniczego protestu zostali pobici i aresztowani. Tytuł „Matka Boża Pocieszenia" nabierał w tym kontekście wyjątkowego znaczenia.

Podczas przygotowań do koronacji cudowny obraz przeżył metamorfozę: okazało się, że pod warstwami przemalowań kryje się znacznie cenniejszy wizerunek siedemnastowieczny i ten ostatecznie odsłonięto.

Parafia błotnicka powstała w XV w., budowę murowanego kościoła podjęto jednak trzysta lat później. Konsekracja nastąpiła dopiero w 1868 r., ale wystrój wnętrza nawiązuje do epoki budowy, do baroku i klasycyzmu.

Przed kościołem znajduje się pomnik Jana Pawła II, wewnątrz okazała tablica przypominająca koronację.

Radom

Papież Jan Paweł II złożył wizytę w mieście podczas czwartej pielgrzymki do Ojczyzny, w czerwcu 1991 r. Papieski śmigłowiec lądował na lotnisku wojskowym na Sadkowie i tam odbyła się uroczysta msza św. Ojciec Święty odwiedził między innymi Wyższe Seminarium Duchowne i katedrę, modlił się przed Pomnikiem Ludzi Skrzywdzonych. Bywał w Radomiu również wcześniej; na przykład przed koronacją obrazu Matki Bożej w Błotnicy odprawił mszę św. w kościele farnym pw. św. Jana. Pamiętne były uroczystości w katedrze radomskiej w czerwcu 1972 r. podczas peregrynacji obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, z udziałem m.in. Prymasa Wyszyńskiego i Kardynała Wojtyły. Obraz – „aresztowany" wcześniej przez władze Polski Ludowej (kopii wizerunku częstochowskiej Madonny zabroniono peregrynacji po kraju) – został umieszczony na Jasnej Górze. Wykradziony stamtąd m.in. przez ks. Józefa Wójcika powrócił między wiernych właśnie w Radomiu. Wyniesiony został z Domu Parafialnego na ramionach biskupów i powitany z wielką radością przez zebranych.

Jeszcze przed powstaniem państwa polskiego istniał gród obronny położony na rozlewiskach rzeki Mlecznej. Dziś pozostało tu tylko grodzisko o nazwie „Piotrówka", ośrodek osadniczy stopniowo przesuwał się coraz bardziej na północny wschód. Kazimierz Wielki zbudował nowe miasto (zwane dziś „kazimierzowskim") obdarzone przywilejem magdeburskim w roku 1364, otoczone murami, z zamkiem królewskim. Z budowli tamtych pozostało jednak niewiele. Najcenniejszym obiektem średniowiecznym jest kościół pw. św. Jana – fara radomska, która niedawno świętowała jubileusz 650-lecia i z tej okazji została gruntownie odnowiona. Warto zobaczyć we wnętrzu kaplicę Kochanowskich i wspiąć się na 45-metrową wieżę, z której można spojrzeć na panoramę miasta. Wzniesiony w XV w. poza murami miasta zespół klasztorny bernardynów z kościołem pw. św. Katarzyny – fundacja Kazimierza Jagiellończyka, jest obiektem obowiązkowym na trasie zwiedzania Radomia.

Katedrę wzniesiono na początku XX w. jako kościół parafialny według projektu znanego architekta Józefa Piusa Dziekońskiego. We wnętrzu tej neogotyckiej budowli znajdziemy grób biskupa Chrapka, a także relikwiarz św. Kazimierza, dawnego mieszkańca i patrona Radomia. Przed katedrą zobaczymy dwa pomniki: Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego.

Zwiedzając miasto, nie zapomnijmy wstąpić do mieszczącego się w dawnym kolegium pijarów Muzeum im. Jacka Malczewskiego, szczycącego się wspaniałą kolekcją malarstwa. Warto zaplanować też wypad na południowe rubieże miasta do Muzeum Wsi Mazowieckiej, gdzie zobaczymy przykłady budownictwa z regionu i zapoznamy się ze sztuką ludową.

Odrzywół

W zabytkowym budynku miejscowej plebanii doszło do spotkania Prymasa Wyszyńskiego z Kardynałem Wojtyłą w sierpniu 1968 r. Obaj hierarchowie wraz z towarzyszącymi im biskupami udali się stąd do niedalekiego sanktuarium w Studzianej-Poświętnem, gdzie dokonali koronacji obrazu Matki Bożej Świętorodzinnej. Nazwa tego obrazu wiąże się z przedstawieniem na nim całej Świętej Rodziny przy posiłku.

Odrzywół to miejscowość o charakterze miasteczka – w przeszłości posiadał prawa miejskie nadane przez Władysława Jagiełłę w pierwszej połowie XV wieku. Przywilej został jednak odebrany po upadku powstania styczniowego. Pozostały: zwarta murowana zabudowa z bramami przejazdowymi na podwórka, duży rynek i... pielęgnowane miejskie tradycje.

Neogotycki kościół pw. św. Jadwigi i św. Stanisława powstał na początku XX w. Część wyposażenia (barokowa) pochodzi z wcześniejszej świątyni, w neogotyckim ołtarzu głównym obraz z końca XVII w., przedstawiający Matkę Bożą z mieczem boleści. Przed kościołem stoją naprzeciw siebie dwa pomniki, tak jak przybyli z dwóch stron do Odrzywołu: od południa Jan Paweł II, od północy Prymas Wyszyński.

Siedlce

To miasto Jan Paweł II odwiedził podczas siódmej pielgrzymki do Polski w czerwcu 1999 r. Na mszę św. na podmiejskich błoniach przybyło ćwierć miliona ludzi (przy ok. siedemdziesięciu tysiącach mieszkańców Siedlec). Papież odwiedził również katedrę i odpoczywał w Domu Biskupim. Pamiątki z wizyty można zobaczyć w Muzeum Diecezjalnym znajdującym się naprzeciwko katedry. Posiada ono bogate zbiory sztuki sakralnej z najcenniejszym w kolekcji obrazem „Ekstaza św. Franciszka" autorstwa El Greco. Odwiedzający siedleckie zbiory pozostają pod wrażeniem nie tylko eksponatów, ale również pięknych opowieści pani Kustosz. Znacznie więcej pamiątek papieskich, i to niezwykle cennych, zobaczyć możemy w Muzeum Jana Pawła II mieszczącym się w budynku Szkoły Podstawowej nr 11 przy ul. Wiśniowej.

Miasto powstało w 1547 r. na mocy przywileju Zygmunta I. Duży wpływ na jego ukształtowanie miało powstanie zespołu dworskiego Czartoryskich, później należącego do Ogińskich. Szczególnie księżna Aleksandra Ogińska okazała się znakomitym gospodarzem, a obiekty wznoszone przez nią pod koniec XVIII w. dziś należą do najświetniejszych w mieście. Najbardziej okazałym jest klasycystyczny pałac, po gruntownym remoncie stanowiący siedzibę rektoratu Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego. Stoi na skraju rozległego parku zwanego „Aleksandrią".

Niedaleko pałacu znajduje się kaplica grobowa Ogińskiej, miejsce spoczynku księżnej, jedna z nielicznych realizacji architektonicznych Zygmunta Vogla. Stąd już blisko do kościoła pw. św. Stanisława wzniesionego jeszcze przez Czartoryskich, a ozdobionego później klasycystyczną fasadą.

W centralnej części miasta znajduje się ratusz zwany „Jackiem", zwieńczony wieżą z sylwetką Atlasa dźwigającego kulę ziemską. Postać mocarza nie wyobraża podobno tytana, ale fornala książęcego, Jacka, człowieka o niezwykłej sile. W ratuszu mieści się Muzeum Regionalne. Idąc dalej ulicą J. Piłsudskiego, przejdziemy obok dawnego odwachu i dojdziemy wkrótce do pomnika Jana Pawła II. Stąd już tylko krok do Domu Biskupiego, a na jego tyłach (z frontem od ulicy Bp. I. Świrskiego) znajdziemy neogotycką katedrę. Zbudowano ją na początku XX w. jako nowy kościół parafialny, ale już w 1924 r., po przeniesieniu siedziby diecezji podlaskiej do Siedlec, została katedrą. Wyróżnia się wieżami wysokimi na 75 metrów i bogatą ceglaną dekoracją. Ołtarze, konfesjonały, ławki utrzymane są również w strzelistym stylu neogotyckim. W prawym ramieniu nawy poprzecznej znajdują się relikwie męczenników z Pratulina.

Zwiedzając miejsca związane z pobytem Jana Pawła II, powinniśmy też zobaczyć leżące na północ od miasta błonia, gdzie miejsce mszy św. papieskiej upamiętnia ogromnych rozmiarów krzyż.

Radzymin

Przybycie Jana Pawła II stanowiło dla tego niewielkiego miasteczka niezwykłe wydarzenie. Godzina 18.13, o której śmigłowiec papieski wylądował na prowizorycznym lądowisku, obok cmentarza, stała się jego symbolem. Papież odwiedził cmentarz wojenny żołnierzy poległych podczas obrony Warszawy i walk pod Radzyminem w 1920 r. Był to jedyny tego typu obiekt nawiedzony podczas pielgrzymek w Polsce.

Pośród bratnich mogił stoi kaplica cmentarna. Na jej przedniej ścianie umieszczono popiersie Jana Pawła II i przytoczono Jego słowa o wdzięczności dla żołnierzy.

Radzymin jest niewielkim miastem leżącym na północny wschód od Warszawy. „Radzę: omiń!" mówiono dawniej o tym miejscu wśród bagien i puszcz. W XV wieku osada otrzymała prawa miejskie, ale dopiero pod koniec XVIII w. powstał murowany kościół zaprojektowany przez Jana Kamsetzera. Licznie napływająca ludność żydowska stanowiła przed wojną połowę mieszkańców. Przez kilka lat mieszkał tu również Isaac Bashevis Singer, laureat literackiej Nagrody Nobla z roku 1978. Wojna polsko-bolszewicka 1920 r., podczas której miasto przechodziło z rąk do rąk, spowodowała znaczne zniszczenia. Jeszcze większe przyniosła II wojna światowa i wielka bitwa pancerna, jaką stoczyły w tym rejonie wojska radzieckie i niemieckie. Do tej pory miasto nie osiągnęło liczby ludności sprzed wojny.

Od cmentarza w stronę centrum biegnie trasa zwana „Drogą Golgoty Narodu Polskiego". Krzyże i kamienie pamiątkowe przypominają jednostki polskie biorące udział w Bitwie Warszawskiej 1920 r.

Gaj – „Fiszor"

W tym niewielkim ośrodku prowadzonym przez siostry benedyktynki przebywał na wakacjach ksiądz Prymas Stefan Wyszyński. W odwiedziny do niego przyjeżdżał kilkakrotnie Kardynał Wojtyła, po raz ostatni wizyta taka miała miejsce zaledwie dwa i pół miesiąca przed pamiętnym konklawe. Jako Papież wracał wspomnieniami do „Fiszorka", do Domu za Strugą, gdzie spędzali miło czas przy piłce, czy ognisku, nie stroniąc od poważnych rozmów na spacerach w lesie.

Gaj to niewielka miejscowość zagubiona pośród lasów nad rzeczką Fiszor – dopływem Bugu. W oddaleniu od zabudowań wsi istnieje prowadzony przez siostry benedyktynki Dom Pomocy Społecznej. Nieopodal nowoczesnych budynków DPS-u, za rzeką znajduje się Dom za Strugą, pierwszy, zbudowany jeszcze w latach trzydziestych XX w. drewniany domek. Przy nim wyrósł większy, murowany budynek, który stał się miejscem wypoczynku Prymasa Wyszyńskiego. Zachowano pokój, w którym mieszkał, zobaczyć w nim również można archiwalne fotografie.

Łomża

Jan Paweł II odwiedził Łomżę podczas czwartej pielgrzymki do Polski w czerwcu 1991 r. Śmigłowiec papieski lądował na specjalnie przygotowanym placu, a papamobile przewiózł Ojca Świętego na plac przy kościele Miłosierdzia Bożego, gdzie odbyła się uroczysta msza św. Papież spędził noc w Pałacu Biskupim. Rano spotkał się w katedrze z przedstawicielami społeczności litewskiej, poświęcił budowany Dom Księży Emerytów, a później udał się na spotkanie z klerykami i pracownikami w Seminarium Duchownym, podczas którego poświęcił nowe budynki i kaplicę.

Choć Łomża leży dziś poza granicami województwa mazowieckiego, to jest to dawny gród mazowiecki, broniący dostępu do księstwa pogańskim plemionom Prusów i Jaćwingów. Powstał na wysokiej krawędzi doliny Narwi. Pierwszy kościół w grodzie założył ponoć św. Bruno z Kwerfurtu. Na początku XVI w. księżna Anna Mazowiecka wraz z synami ufundowała nową świątynię parafialną pw. św. Michała i św. Jana. W związku z powołaniem do życia diecezji łomżyńskiej w roku 1925 kościół podniesiono do rangi katedry. Jest to ceglana budowla gotycka z fasadą ozdobioną elementami barokowymi. Uwagę we wnętrzu przyciągają sklepienia gotyckie: w nawie głównej gwiaździste, w nawach bocznych kryształowe, bardzo trudne (i drogie) w budowie i zapewne dlatego dość rzadkie na Mazowszu. Pod ścianami i przy filarach liczne nagrobki renesansowe i epitafia, m.in. duża płyta poświęcona bp. Stanisławowi Kostce Łukomskiemu, który ocalił katedrę przed zniszczeniem w czasie wojny. Po lewej stronie mamy kaplicę Najświętszego Sakramentu, w której modlił się Papież, po prawej kaplicę, gdzie w manierystycznym ołtarzu znajduje się obraz Matki Bożej Łomżyńskiej, koronowany przez Jana Pawła II podczas mszy św. w Łomży. W prawej nawie popiersie Papieża pod wielkim płaskorzeźbionym orłem.

Przed katedrą stoi pomnik Prymasa Wyszyńskiego. Po południowej stronie znajdują się budynki kurii i w głębi Pałac Biskupi.

Pomnik Jana Pawła II ustawiono w pobliżu gmachu seminarium, na skwerze Jego imienia. Warto pójść jeszcze trochę dalej, aby zobaczyć pomnik bohatera kurpiowskiego Stacha Konwy, który zginął w nieodległym Jednaczewskim Lesie, a potem wrócić w stronę rynku. Przy ulicy Farnej zobaczymy ławeczkę Hanki Bielickiej, a na samym Rynku zabytkowy ratusz. Idąc w kierunku Narwi, dojdziemy do zespołu klasztornego kapucynów z XVIII w. przy ulicy Krzywe Koło, na samej krawędzi skarpy.

Miejsce mszy papieskiej znajduje się przy kościele Miłosierdzia Bożego, przy ul. Prymasa Wyszyńskiego. Kościół o nowoczesnej sylwetce z bardzo wysoką wieżą ma interesujące wnętrze z wydzielonymi nawami bocznymi i sklepieniem sprawiającym wrażenie namiotu rozpiętego nad głowami wiernych. W pobliżu można zobaczyć lapidarium z kaplicą prawosławną i pomnikami żołnierzy.

Warto również poświęcić trochę czasu na wycieczkę do grodziska w Starej Łomży, skąd rozpościera się wspaniały widok na dolinę Narwi z meandrującą na jej dnie rzeką i przeciwległe wzgórza z rosyjskimi fortami w Piątnicy.

Rostkowo

Kardynał Wojtyła wraz z Prymasem Wyszyńskim i trzydziestoma innymi biskupami brał udział w uroczystościach czterechsetlecia śmierci św. Stanisława Kostki w sierpniu 1967 r.

Rostkowo jest niewielką wsią leżącą o kilka kilometrów na południowy wschód od Przasnysza. Neogotycki kościół wyznacza centrum miejscowości i zarazem wskazuje położenie najważniejszych obiektów sanktuarium św. Stanisława. Jego budowę ukończono w 1900 roku, ale dopiero podczas wspomnianych uroczystości erygowano tutaj parafię. W ołtarzu głównym kompozycja malarsko-rzeźbiarska z wyobrażeniem patrona przyjmującego z rąk Matki Bożej małego Jezusa, ponad ołtarzem zaś dewiza świętego: Ad maiora natus sum („Do większych rzeczy jestem stworzony"). Na terenie kościelnym zobaczyć można kamień z odciśniętą stopą św. Stanisława, lipę, pod którą się modlił, ołtarz polowy z malowanymi postaciami Prymasa Wyszyńskiego i Kardynała Wojtyły. W pobliżu odnajdziemy też staw, gdzie św. Stanisław uciszał żaby, a przy drodze pielgrzymek z Przasnysza pomniki Jana Pawła II i bł. ks. Jerzego Popiełuszki.

Warto też podejść do zabytkowego dworu otoczonego parkiem i przejść aleją tzw. Parku Dydaktycznego ozdobioną popiersiami osób zasłużonych dla kraju i gminy Czernice Borowe, na terenie której jesteśmy.

W Warszawie

Katedra Polowa Wojska Polskiego

Katedrę odwiedził Jan Paweł II w czerwcu 1991 roku, modlił się tu wspólnie z żołnierzami i ich rodzinami. Wyraził swoją radość z faktu przywrócenia działalności biskupa polowego i roli ordynariatu i kapelanów w Wojsku Polskim. „Przecierałem oczy!" - powiedział o spotkaniu modlitewnym z wojskiem w Zegrzu Pomorskim.

Obecna katedra to dawny kościół zakonny Pijarów, później pełnił również rolę kaplicy kolegium pijarskiego, sławnego Collegium Nobilium. Po powstaniu listopadowym odebrany zakonnikom i przekazany Cerkwi prawosławnej, powrócił do dawnego kształtu i funkcji po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Od 1919 r. został siedzibą pierwszego biskupa polowego.

Koniecznie trzeba zobaczyć Kaplicę Katyńską z maleńkim wizerunkiem Matki Bożej wykonanym w Kozielsku oraz Kaplicę Matki Bożej Ostrobramskiej, gdzie spoczywają m.in. biskup gen. Tadeusz Płoski i ks. płk Jan Osiński, którzy zginęli w katastrofie pod Smoleńskiem 10 kwietnia 2010 r.

Cerkiew Bazylianów

Tę unicką katedrę nawiedził Papież dwukrotnie. Po raz pierwszy w roku 1987, kiedy nieoczekiwanie dla wszystkich wstąpił w progi świątyni i pozdrowił nieliczne obecne tam osoby słowami „Sława Isusu Chrystu". Ucałował ikonę i po chwili cichej modlitwy wyszedł. Wtedy jeszcze oficjalna wizyta nie była możliwa.

Za to podczas siódmej pielgrzymki w roku 1999 spotkał się w cerkwi z wiernymi i duchowieństwem obrządku greckokatolickiego. Obie wizyty są upamiętnione tablicami w kruchcie.

Cerkiew jest jedyną świątynią tego obrządku w Warszawie. Pełni funkcję konkatedry diecezji przemysko-warszawskiej. Wkomponowana w pierzeję ulicy Miodowej ma cechy klasycyzmu, bez charakterystycznego wschodniego przepychu. Budynek mieści również monaster ojców bazylianów.

Przy ulicy Miodowej mamy cały szereg ciekawych obiektów: naprzeciwko pałace Borchów i Paców, obok jedna z najstarszych restauracji w Warszawie – założona w 1826 r. restauracja Honoratka, którą chętnie odwiedzał Fryderyk Chopin, a także patrioci z kręgu Piotra Wysockiego.

Dom Arcybiskupów Warszawskich

W tym budynku ksiądz Wojtyła musiał w ciągu kilkunastu minut zdecydować, czy przyjmuje funkcję biskupa pomocniczego w Krakowie. Było to w lipcu roku 1958. Później wielokrotnie gościł w tym miejscu, m.in. uczestnicząc w posiedzeniach Konferencji Episkopatu Polski. Jako Papież miał w Domu Arcybiskupów Warszawskich swoją rezydencję podczas pierwszych pielgrzymek do Polski, czasem podejmował też gości. Tutaj odbyło się wręczenie Ojcu Świętemu tytułu doktora honoris causa przez władze Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Pałac powstał trzysta lat temu, od połowy XIX w. został siedzibą arcybiskupów warszawskich i pełni tę funkcję po dzień dzisiejszy. Nie jest, niestety, dostępny do zwiedzania, ale można wejść na dziedziniec i przyjrzeć mu się z bliska.

Wspomnijmy jeszcze, że tu właśnie dokonano aresztowania Prymasa Wyszyńskiego we wrześniu 1953 r., skazując go na długie lata odosobnienia.

Kościół Kapucynów

Jan Paweł II spotkał się w tej świątyni z przedstawicielami społeczeństwa polskiego, głównie środowisk twórczych w trakcie drugiej pielgrzymki do Ojczyzny, przypadającej na czas stanu wojennego (czerwiec roku 1983). Papież modlił się też przy sercu Jana III Sobieskiego. Wszak w tym roku przypadała trzechsetna rocznica zwycięstwa pod Wiedniem. Na frontowej ścianie kościoła znajduje się tablica nawiązująca do pobytu Papieża i rocznicy wiktorii wiedeńskiej.

Kościół powstał z fundacji królewskiej, jako votum dziękczynne za odniesione zwycięstwo. Stąd w tympanonie herb Sobieskich „Janina". Z zewnątrz obiekt wygląda skromnie – gospodarzem jest przecież zakon żebraczy. Wnętrze już bardziej jest zgodne z duchem epoki baroku. Proszę zwrócić uwagę na kaplicę błogosławionego ojca Honorata Koźmińskiego, kapucyna, założyciela licznych skrytych zgromadzeń zakonnych, po tym jak rząd carski skasował większość klasztorów na terenie Królestwa Polskiego. I oczywiście obowiązkowo trzeba zobaczyć kaplicę królewską, gdzie złożono serce Jana III Sobieskiego oraz szczątki Augusta II.

Kościół Matki Bożej Łaskawej

Podczas pierwszej pielgrzymki do Polski Jan Paweł II spotkał się w tej świątyni z zakonnicami diecezji warszawskiej, również z tymi z klasztorów kontemplacyjnych, zza klauzury. Pierwszy raz w dziejach Kościoła polskiego Prymas udzielił pozwolenia na opuszczenie zamkniętych klasztorów, aby umożliwić spotkanie z Papieżem.

Kościół powstał na początku XVII wieku z inicjatywy kaznodziei królewskiego ks. Piotra Skargi, jako obiekt klasztorny jezuitów. W owym czasie zakon ten był najbogatszy w Warszawie. Kres jego świetności położyła kasata w 1773 r., koniec świetności kościoła przyszedł wraz z II wojną światową - wysadzony w powietrze został wprawdzie odbudowany, ale nikt nie jest w stanie odtworzyć ołtarzy, rzeźb, obrazów... Na szczęście ocalał obraz Matki Bożej Łaskawej z XVII w. Ozdobiony koronami papieskimi wizerunek Patronki Warszawy w pustej przestrzeni wnętrza przyciąga wzrok wchodzących.

Z zewnątrz kościół zwraca uwagę odnowioną świeżo renesansową fasadą i wieżą oraz drzwiami ozdobionymi rzeźbami Igora Mitoraja.

Bazylika Archikatedralna

Trudno zliczyć wszystkie wizyty księdza i biskupa Karola Wojtyły w warszawskiej katedrze. Jako Papież gościł w jej murach pięciokrotnie. Pierwszego dnia pierwszej pielgrzymki zaraz po powitaniu na lotnisku przybył właśnie tutaj na spotkanie z duchowieństwem i mieszkańcami Warszawy. Witany był wówczas przez Prymasa Wyszyńskiego. Cztery lata później Jan Paweł II rozpoczął wizytę w katedrze od modlitwy przy grobie Prymasa Tysiąclecia.

Kościół powstał w XIV w., od początku XV stulecia nosi tytuł kolegiaty, od końca XVIII – katedry. Skarby sztuki nagromadzone przez setki lat zginęły bezpowrotnie podczas zagłady Starego Miasta w Powstaniu Warszawskim i już po ustaniu działań wojennych, kiedy Niemcy wysadzili wypalone mury. Stopniowo podniesiono z ruin katedrę, ratując ocalałe fragmenty (pozostała tylko kaplica cudownego krucyfiksu) i rzeźb. Przywrócono jej pierwotną gotycką formę.

Warszawska katedra mimo nowych murów (ale z gotyckiej cegły) ma swoje genius loci stworzone przez historię i postacie związane z tym miejscem. Te postacie to m.in. Prymas Wyszyński, król Stanisław August Poniatowski, Henryk Sienkiewicz, których szczątki tu spoczywają. Aurę tej świątyni tworzą relikwie św. Abp Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, pomniki i groby wielkich Polaków, otoczona kultem figura Chrystusa Ukrzyżowanego, przed którym, tak jak pięćset lat temu, klękają wierni.

Zamek Królewski

Symbol suwerenności i niepodległości Polski, Pomnik Historii i Kultury Narodowej gościł Papieża dwukrotnie - w 1987 i 1991 roku. Tylko cztery lata przerwy między tymi wizytami okazały się całą epoką w historii. Za pierwszym razem Jan Paweł II spotkał się w zamku z władzami PRL, prowadził długą rozmowę w cztery oczy z gen. Wojciechem Jaruzelskim. Kolejna wizyta w nowych warunkach ustrojowych kraju zaowocowała spotkaniem z prezydentem Lechem Wałęsą i władzami odmienionej Polski.

Zamek powstawał etapami jako siedziba książąt mazowieckich, miejsce sejmów, wreszcie rezydencja królewska. Wysadzony w powietrze podczas okupacji niemieckiej długo czekał na odbudowę. W jej trakcie zrekonstruowano wyposażenie poszczególnych sal, wykorzystując zachowane fragmenty kamieniarki i sztukaterii.

Na Placu Zamkowym od blisko czterystu lat wznosi się kolumna Zygmunta III Wazy. Tu w roku 1987 Jan Paweł II po procesji pobłogosławił wiernych na zakończenie Kongresu Eucharystycznego.

Daleko, za Wisłą widać nowoczesną sylwetkę Stadionu Narodowego.

Kościół św. Anny

Przed kościołem św. Anny, podczas pielgrzymki w roku 1979 doszło do pierwszego spotkania z młodzieżą. Młodzi ludzie siedzieli na chodnikach i krawężnikach, a na słowa Papieża odpowiadali brawami.

Księżna Anna Holszańska ufundowała poza murami miasta niewielki gotycki kościół dla zakonu bernardynów. Świątynia ta, wielokrotnie przebudowywana, zmieniała swój kształt. Dziś mówią o niej, że jest podręcznikiem historii architektury: gotyckie ściany, klasycystyczna fasada, barokowe wnętrze, neorenesansowa dzwonnica.

Imponująca fasada zachęca wprost do fotografowania, ale najciekawsze jest wnętrze, gdzie zachwycają bogate ołtarze i iluzjonistyczne malarstwo. W kaplicy przy prezbiterium znajdują się relikwie bł. Władysława z Gielniowa, Patrona Warszawy. Nad wejściem do kaplicy Matki Bożej Loretańskiej można zobaczyć ślad pękania kościoła z lat powojennych, a w samej kaplicy – krzyż, który harcerze ustawili przed Pałacem Prezydenckim po katastrofie smoleńskiej.

Teatr Wielki

Zgodnie z pragnieniem Jana Pawła II kolejne spotkanie z ludźmi kultury w roku 1991 odbyło się nie w kościele, ale w świątyni sztuki. Jak zwykle poza oficjalnym przemówieniem ze sceny Ojciec Święty wszedł między ludzi i w serdeczny sposób z nimi rozmawiał.

Klasycystyczny gmach teatru wzniesiony został w latach Królestwa Kongresowego przez Antonio Corazziego. Po zniszczeniach wojennych odbudowany i rozbudowany, jest największym teatrem Polski. Od frontu ma wspaniałą kolumnadę z dwupiętrowym portykiem ozdobionym kwadrygą Apollina. Znaczną część tego ogromnego gmaszyska zajmują pracownie teatralne oraz magazyny kostiumów i dekoracji.

Przed teatrem stoją pomniki Wojciecha Bogusławskiego oraz Stanisława Moniuszki. W lewym skrzydle znajduje się Muzeum Teatralne, które pośród innych eksponatów ma również pamiątki po Janie Pawle II. Wszak On też był człowiekiem teatru.

Kościół pw. św. Andrzeja i św. Brata Alberta

Jedyne miejsce na tym szlaku, gdzie Jan Paweł II nigdy nie był, ale jest silnie z nim związane. Papież pobłogosławił budowę w czerwcu 1999 r. Staraniem ks. Wiesława Niewęgłowskiego, Duszpasterza Środowisk Twórczych, sprowadzone zostały w 2003 r. relikwie św. Andrzeja Apostoła. Zanim trafiły one do Polski, przez trzy dni znajdowały się w kaplicy papieskiej.

Kościół zbudowano na miejscu klasztornej świątyni kanoniczek, wypalonej podczas wojny, a później rozebranej. Zewnętrznie przypomina tę dawną, ale w środku to zupełnie inna przestrzeń, o nowoczesnym wystroju i delikatnych dekoracjach.

Przed wejściem, za kolumnami umieszczono tablicę przypominającą poświęcenie kościoła przez Jana Pawła II oraz rzeźbę głowy Papieża.

Grób Nieznanego Żołnierza

Papież podczas pierwszej wizyty złożył wieniec i modlił się w tym miejscu, pozostawiając wpis w Księdze Pamiątkowej: „NIEZNANEMU ŻOŁNIERZOWI POLSKI JAN PAWEŁ II PAPIEŻ SYN NARODU".

Jest to jedyny ocalały fragment Pałacu Saskiego wzniesionego dla Augusta II, a przebudowanego dla późniejszych właścicieli. Kiedy wzorem innych państw zdecydowano w roku 1925 o utworzeniu Grobu Nieznanego Żołnierza w Warszawie, postanowiono umieścić go pod arkadami Pałacu Saskiego mieszczącego wówczas Sztab Generalny Wojska Polskiego.

Zrządzeniem losu, kiedy Niemcy wysadzili budynek w powietrze, ten fragment ocalał. Pałac nie został do tej pory odbudowany, ale oderwany od całości fragment ze strzaskanymi kolumnami tworzy współbrzmiącą, dramatyczną całość z płytą grobu, urnami zawierającymi ziemię z pobojowisk i płonącym zniczem. Wieczną wartę trzymają tu żołnierze Batalionu Reprezentacyjnego. Zmiana posterunku następuje zawsze o pełnej godzinie.

Warto wejść na chwilę do Ogrodu Saskiego – dawnego parku przy pałacu – i odpocząć chwilę przy najładniejszej warszawskiej fontannie zbudowanej w połowie XIX w.

Plac Piłsudskiego

To być może jest najważniejsze ze wszystkich miejsc odwiedzonych przez Papieża Jana Pawła II w Polsce. Tu właśnie podczas pierwszej mszy św. sprawowanej przez Niego jako Następcę św. Piotra na polskiej ziemi padły słowa, które zmieniły nasz kraj i nasz świat. „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!". Któż z obecnych wtedy na placu i przed telewizorami mógł się spodziewać, jak szybko ta żarliwa modlitwa przyniesie efekt?

Dziś w miejscu tamtej pamiętnej mszy stoi wysoki granitowy krzyż. W płaszczyźnie placu umieszczono dużą płytę z napisem przypominającym pierwszą papieską mszę św. na polskiej ziemi oraz uroczystości pogrzebowe Prymasa Wyszyńskiego.

Pałac Prezydencki

W tym reprezentacyjnym gmachu Rzeczypospolitej podejmował Papieża Jana Pawła II gościną Prezydent Aleksander Kwaśniewski w czerwcu roku 1999. Natomiast Prezydent Lech Kaczyński gościł tutaj Papieża Benedykta XVI w maju 2006 r.

Pałac nosił w przeszłości różne nazwy, w zależności od tego, kto był jego właścicielem. W niepodległej Polsce został siedzibą premiera i Urzędu Rady Ministrów, tę samą funkcję pełnił po II wojnie światowej. Zapisał się w historii jako miejsce podpisania historycznych traktatów: Układu Warszawskiego w roku 1955 i układu o normalizacji stosunków z Republiką Federalną Niemiec w roku 1970. W 1989 roku spotkali się tu przedstawiciele władzy i opozycji na obradach tzw. okrągłego stołu, które doprowadziły do przemian ustrojowych w Polsce.

Proszę zwrócić uwagę na pomnik księcia Józefa Poniatowskiego, dzieło wybitnego rzeźbiarza duńskiego Bertela Thorvaldsena.

Kościół Św. Krzyża

W świątyni tej miało miejsce spotkanie Papieża z przedstawicielami środowisk twórczych w roku 1987. Doceniając znaczenie świętokrzyskiego kościoła w historii Warszawy i Polski, Jan Paweł II nadał mu tytuł Bazyliki Mniejszej.

Jeden z największych kościołów dawnej Warszawy, parafialny dla rejonu Krakowskiego Przedmieścia, wzniesiony pod koniec XVII w., przez wiele lat pozostający pod opieką księży misjonarzy. W jednym z filarów wmurowane jest serce Fryderyka Chopina, pochowano tu wielu wielkich przedstawicieli naszego narodu. Tu modlił się przed wyruszeniem na wyprawę wiedeńską Jan III Sobieski, tu zaczynały się uroczystości koronacyjne Stanisława Augusta Poniatowskiego. A bliżej naszych czasów: stąd – od września 1980 roku – zaczęto radiowe transmisje mszy św.

Wystrój kościoła barokowo-klasycystyczny. Przed wejściem, na balustradzie schodów znajduje się figura Chrystusa dźwigającego krzyż, zaprojektowana przez Andrzeja Pruszyńskiego.

Dom Sióstr Urszulanek

Miejsce, które Jan Paweł II nazwał „swoim warszawskim mieszkaniem". Bywał tu stałym gościem podczas pobytów w Warszawie co najmniej od 1955 r. Stąd wyjechał w październiku 1978 r. na konklawe do Rzymu. Również jako Papież odwiedził ten dom w 1999 r., modlił się z siostrami w miejscowej kaplicy.

„Szary Dom" powstał w latach trzydziestych XX w. jako siedziba zakonnic chodzących w szarych habitach – urszulanek. Był spokojną przystanią dla gości stałych i przyjezdnych. W latach trzydziestych mieszkała tu św. Urszula Ledóchowska, założycielka zgromadzenia. Później w tym samym pokoju nazywanym „gościnnym" mieszkał ks. Karol Wojtyła. To niewielkie pomieszczenie jest dziś pełne pamiątek, stanowi izbę pamięci udostępnianą chętnym do zobaczenia. Można wstąpić też do kaplicy, w której znajdują się relikwie św. Urszuli.

Biblioteka Uniwersytecka

Podczas wizyty w Warszawie w roku 1999 Papież odwiedził Bibliotekę Uniwersytecką, już właściwie ukończoną, ale jeszcze nie gotową na przyjęcie czytelników (przeprowadzka zbiorów trwała ponad pięć miesięcy). Spotkał się tu z pracownikami Uniwersytetu Warszawskiego, ludzi nauki, studentów i dokonał poświęcenia gmachu.

Budynek we wnętrzu nieco razi betonowymi ścianami, za to z zewnątrz opleciony jest roślinnością wspinającą się po ażurowych metalowych konstrukcjach. Koniecznie trzeba wejść na dach! Proszę się nie obawiać, droga jest zupełnie bezpieczna, a znajdziemy tam piękny park z alejkami, altankami, mostkami i punktami widokowymi na Wisłę albo... przez szklany sufit do czytelni. Widać stamtąd również fotel papieski stojący na szczycie szerokich schodów.

Stojąc na ulicy Dobrej, przyjrzyjmy się uważnie fasadzie budynku. Nad wejściem wielka księga z napisem „HINC OMNIA" („Stąd wszystko"). Po bokach mamy tutaj osiem próbek różnego rodzaju zapisów, jakimi posługiwała się i posługuje ludzkość.

Jak widać, Szlak Papieski na Mazowszu jest całkiem bogaty. Nie wyliczyliśmy tu przecież wszystkich obiektów. Zapraszamy do wytrwałej (i nie jednej tylko) wędrówki! A szukając śladów czy pamiątek, pozostałych i powstałych po pobycie wielkiego Polaka, nie zapominajmy o najważniejszym: o nauce Jana Pawła II.

Stanisław Łuć

Warszawa, luty 2011 r.

Reklama

Szukaj w Informatorze

Szukaj:



Powiat
Wybierz kategorię
Punkty Informacji Turystycznej
logo_zakochaj_sie_w_warszawie

Notice: Trying to get property of non-object in /modules/mod_gk_weather/helper.php on line 219

Notice: Trying to get property of non-object in /modules/mod_gk_weather/helper.php on line 219

Notice: Trying to get property of non-object in /modules/mod_gk_weather/helper.php on line 220

Notice: Trying to get property of non-object in /modules/mod_gk_weather/helper.php on line 220
An error occured during parsing XML data. Please try again.
Reklama

Program Regionalny NARODOWA STRATEGIA SPÓJNOŚCI Województwo Mazowieckie UE Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego

Dla rozwoju Mazowsza.
Strona bierze udział w projekcie „Kreowanie wizerunku turystycznej marki Mazowsze” współfinansowanym przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 oraz ze środków budżetu województwa mazowieckiego.

?